Po przegranych wyborach w trakcie przerwy, grupa około 32 niezadowolonych działaczy grupy rozłamowej opuściła walne zebranie statutowe i spotkała się na nieformalnym zebraniu w jednym z salonów hotelu Fort Pitt w Pittsburghu. Spotkanie to przeciągnęło się również na dzień następny.
Opozycjoniści 6 stycznia 1918 roku wyłonili spośród siebie siedmioosobowy komitet, w którym znaleźli się m.in. Paul S.L. Johnson, Raymond Grant Jolly i Robert H. Hirsh. Komitet ten postanowił utworzyć korporację później nazwaną Pastoralny Instytut Biblijny („Pastoral Bible Institute”). Ponieważ jednak w następnych miesiącach doszło do licznych sporów na tle organizacyjnym, podczas pierwszej konwencji zorganizowanej w dniach od 26 do 29 lipca 1918 w Asbury Park (New Jersey) usunięto z komitetu założycielskiego P.S.L. Johnsona, R.G. Jolly’ego i R.H. Hirsha. 5 sierpnia 1918 roku nastąpił ostateczny podział pierwszej grupy. Przywództwo w powstającej korporacji PBI przejął Francis H. McGee co doprowadziło do powstania zborów Wolnych Badaczy Pisma Świętego, a 12 sierpnia 1918 Johnson, Jolly i Hirsh postanowili działać wspólniePaweł Samuel Leon Johnson.. Jednak już w 1920 roku w grupie Johnsona nastąpił podział i R.H. Hirsh, a wraz z nim B.M. Kittinger, odstąpili od P.S.L.