W wyborach prezydenckich w 1999 partia wystawiła kandydaturę Raimondsa Paulsa, który mimo wysokiego poparcia, nie zdołał zdobyć większości głosów w Sejmie, następnie zaś Ingrīdy Ūdre. Wchodziła w skład dwóch rządów centroprawicowych: Vilis Krištopansa (1998–1999) i Andrisa Bērziņša (2000–2002). W pierwszym gabinecie ministrami z ramienia JP byli Ainārs Šlesers i Ingrīda Ūdre (gospodarka), Ingrīda Labucka (sprawiedliwość) oraz Tatjana Koķe (szkolnictwo wyższe i nauka), zaś w drugim gabinecie: Ingrīda Labucka (sprawiedliwość) i Jānis Krūmiņš (ds. reform państwowych).
W 2000 na czele partii na krótki okres stanął Ainārs Šlesers, następnie funkcję tę pełnił pastor Guntis Dišlers (2001–2002). W wyborach w 2001 ugrupowanie uzyskało po jednym mandacie w radach miejskich Rygi i JełgawySerwis CKW – Wybory 2001. W tym samym roku zmieniło nazwę na Nowa Partia Chrześcijańska (Jaunā Kristīgā partija, JKP), zaś w roku następnym stało się bazą dla nowego ruchu pod nazwą Pierwsza Partia Łotwy.
Przypisy
Bibliografia Lato Lapsa, Sandris Metuzāls, Kristīne Jančevska, 14. sērija. Jaunās vēsmas un jaunie aprēķini, apollo.lv z 7 lutego 2007
Kategoria:Partie i ugrupowania na Łotwie