Wybrzeże pacyficzne jest w niektórych miejscach rafowe, i lagunowe, występują też wysokie odcinki linii brzegowej.
Budowa geologiczna Kostaryka należy do jednostki fizyczno-geograficznej zwanej Kordylierami Ameryki Środkowej. Trzon Kostaryki stanowią góry, które zostały sfałdowane w czasie orogenezy alpejskiej. Struktury Kordylierów mają przebieg zgodny z ułożeniem kraju. Prawie cała północna część kraju jest zbudowana z trzeciorzędowych i czwartorzędowych skał wulkanicznych. Tam też znajdują się najwyższe czynne wulkany. Na półwyspie Nicoya wulkaniczne utwory kredowe są sfałdowane wraz ze skałami ultrazasadowymi i sekwencjami osadowymi z kredy i trzeciorzędu. Struktury te przedłużają się ku południowemu wschodowi i ukazują się na półwyspie Osa. Tereny nizinne między pasmami wulkanicznymi a strukturami półwyspu Nicoya są wypełnione osadami czwartorzędowymi. W południowo-wschodniej części kraju obszary górskie zbudowane z trzeciorzędowych skał magmowych, przefałdowanych z osadowymi sekwencjami kredowymi i trzeciorzędowymi. Osady czwartorzędowe wypełniają obszary wybrzeży i dolin rzecznych. Kostaryka leży w strefie aktywności sejsmicznej.
thumb|350px|Najwyższe partie Kordylierów Kostaryki (Cordillera Central)