Elektrety otrzymane w ten sposób mają dużą gęstość ładunku ujemnego stabilnego w czasie.
Metoda przebiciowa W tej metodzie folia dielektryka umieszczona zostaje pomiędzy elektrodami (w celu stabilizacji procesów przebiciowych jedna elektroda musi być elektrodą o dużym oporze), do których przyłożone jest duże napięcie elektryczne. Gęstość ładunku wytworzonego tą metodą zależy zarówno od czasu polaryzacji jak i od przyłożonego napięcia. Stabilność natomiast jest porównywalna do elektretów wytworzonych poprzez ładowanie elektronami.
Metoda cieczowa Za pomocą metody cieczowej elektrety foliowe otrzymuje się poprzez przekazywanie ładunku do dielektryka z elektrody cieczowej o dużej przewodności elektrycznej. Na powierzchni folii gromadzi się ładunek o dużej gęstości, który następnie zostaje wprowadzony w głąb dielektryka w procesie starzenia. Otrzymuje się w ten sposób elektrety o dużej gęstości ładunku i dużej jego jednorodności.