Poproszona o ulepszenie silnika firma Martin odmówiła, więc Broeker postanowił silnik Ford 105E o pojemności 1,5 litra i mocy 110 KM.
Mk IV w wyścigach Początkowo Broeker zamierzał wystawić dwa egzemplarze, które miały wziąć udział w trzech ostatnich Grand Prix sezonu 1963. Kierowcami mieli zostać główny tester John Cannon (określający samochód jako "dobry") oraz Ernie de Vos. Cannon jednak zrezygnował i Broeker zajął jego miejsce; okazało się także, że Stebro nie zdąży wybudować na czas samochodu dla de Vosa. W Grand Prix Stanów Zjednoczonych wziął więc udział tylko Peter Broeker; ten fakt oznaczał, że Stebro Mk IV zostało pierwszym samochodem Formuły 1 napędzanym przez silnik Forda.
W kwalifikacjach do Grand Prix Stanów Zjednoczonych Broeker zajął ostatnią, 21 pozycję, tracąc jednocześnie 3,4 sekundy do przedostatniego Giancarlo Baghettiego (ATS). W trakcie wyścigu już na trzecim okrążeniu wyścigu skrzynia biegów zablokowała się na czwartym biegu. Broeker zdołał jednak ukończyć wyścig na siódmym miejscu, ze stratą 22 okrążeń do zwycięzcy.
W 1964 roku model Mk IV z silnikiem Forda o pojemności 1,1 litra brał udział w zawodach Formuły 2.