Rzeźba Gwatemala dzieli się na dwie głównie jednostki fizycznogeograficzne, są to: Kordyliery i Pobrzeże Zatoki Honduraskiej. Ukształtowanie powierzchni kraju pozwala na wyróżnienie czterech regionów geograficznych. Regionami tymi są: nizina Petén, obejmująca północną część kraju, Kordyliery na południu, La Costa – wybrzeże Pacyfiku i wybrzeże Morza Karaibskiego.
Nizina Petén to nisko położony obszar, który zajmuje około ⅓ powierzchni kraju. Region ten jest wybitnie nizinny i najwyższe wzniesienie sięga 190 m n.p.m. Wybrzeże Morza Karaibskiego stanowi najniższą, wyodrębnioną część niziny Petén. Kordyliery zajmują południową i środkową części kraju i dzielą się na kilka pasm poprzecinanych dolinami rzecznymi, zapadliskami tektonicznymi i śródgórskimi wyżynami. Północne łańcuchy obejmują trzy pasma: Alto Cuchumatanes leżące w zachodniej części kraju, Sierra de Chama i Alta Verapaz, które ciągną się ku wschodowi. Na południe od tych pasm, ciągną się środkowe pasma Kordylierów. Największym jest Sierra Madre, pasmo tych gór obejmuje także Meksyk, Honduras i Salwador. Położone we wschodniej części pasmo Sierra de las Minas jest najwyższe w środkowej części Kordylierów, najwyższy szczyt sięga 3140 m n.p.m. Południowa część Kordylierów oddzielona jest głęboką doliną rzeki Motagua.