w stopniu majora objął dowództwo 605 Ostbatalionu "Wołga", który uczestniczył w działaniach antypartyzanckich w okręgu witebskim. W listopadzie oddział został przeniesiony w rejon Pas-de-Calais w okupowanej Francji. W grudniu 1944 r., kiedy jego batalion wszedł w skład nowo formowanej 1 Dywizji Piechoty Sił Zbrojnych KONR, mjr A. P. Diemski (Daszkiewicz) przeszedł do rezerwy oficerskiej, zaś na pocz. 1945 r. został szefem 2 wydziału dowódczego oddziału (piechota) sztabu Sił Zbrojnych KONR. Jednocześnie stanął na czele, utworzonej przy szkole propagandystów ROA w Dabendorfie pod Berlinem, komisji weryfikacyjnej, która zajmowała się przyznawaniem stopni oficerskich ROA b. oficerom Armii Czerwonej. W lutym 1945 r. pozostał w Berlinie, gdzie zbierał b. oficerów Armii Czerwonej i kierował ich do obozu Heuberg do rezerwy oficerskiej. Objął dowództwo plutonu junkierskiej kompanii ochrony sztabu Sił Zbrojnych KONR. Od kwietnia tego roku pełnił funkcję zastępcy szefa oddziału dowódczego sztabu Sił Zbrojnych KONR. Awansował do stopnia podpułkownika. 9 maja wraz z pozostałymi żołnierzami Sił Zbrojnych KONR poddał się Amerykanom. Uniknął deportacji do ZSRR. Po zakończeniu wojny działał w emigracyjnych organizacjach rosyjskich, grupujących b. "własowców".
Przypisy