W 1976 rozpoczął studia w Papieskim Instytucie Liturgicznym w Rzymie, które zakończył doktoratem z liturgii katolickiej w 1980. Po powrocie do archidiecezji Chicago służył jako wikariusz parafii Our Lady of Perpetual Help w Glenview, wykładowca Seminarium w Mundelein i ceremoniarz arcybiskupów Chicago: kardynałów Johna Cody’ego i Josepha Bernardina.
31 października 1983 papież Jan Paweł II mianował go biskupem pomocniczym archidiecezji Chicago ze stolicą tytularną Oliva. Święcenia biskupie otrzymał 13 grudnia 1983 w katedrze Najświętszego Imienia Jezus w Chicago. Głównym konsekratorem był kardynał Joseph Bernardin, arcybiskup metropolita Chicago, a współkonsekratorami biskupi pomocniczy Chicago Alfred Abramowicz i Nevin Hayes. Jako zawołanie biskupie przyjął słowa „We Are The Lord’s” (Należymy do Pana), zaczerpnięte z Listu do Rzymian 14,8.
29 grudnia 1993 papież Jan Paweł II mianował go biskupem diecezjalnym diecezji Belleville. Ingres odbył 10 lutego 1994. W latach 2001–2004 był przewodniczącym Amerykańskiej Konferencji Biskupów Katolickich, jako pierwszy Afroamerykanin piastujący to stanowisko. Podczas swej kadencji zasłużył się wydaniem „Karty Ochrony Dzieci i Młodzieży”, w odpowiedzi na przypadki nadużyć seksualnych ze strony duchownych.