Zainteresowanie lotnictwem przejawiał już od dzieciństwa, w 1959 roku został członkiem modelarni lotniczej w Pałacu Kultury i Nauki. W 1971 roku rozpoczął szkolenie szybowcowe w Aeroklubie Warszawskim, w lipcu 1973 roku zdobył Srebrną Odznakę Szybowcową, a w październiku tego samego roku spełnił pierwszy warunek do otrzymania Złotej Odznaki Szybowcowej. Szkolenie lotnicze rozpoczął w 1974 roku w Świdniku. 30 maja 1978 uzyskał licencję pilota samolotowego zawodowego. Rozwijał posiadane uprawnienia i 17 lutego 1982 roku otrzymał uprawnienia pilota samolotowego doświadczalnego II klasy. I klasę pilota doświadczalnego uzyskał 1 grudnia 1987 roku.
Oblatał 10 nowych konstrukcji lotniczych, 17 ich modyfikacji oraz kilkaset maszyn seryjnych budowanych w PZL, takich jak: PZL-104 Wilga, PZL-106 Kruk, PZL-126 Mrówka, PZL-150 Koliber (i jego odmiana PZL 112 Junior), PZL-130 Orlik, w tym większość lotów badawczych nowszej wersji TC-II. Badał w locie (pierwszy oblot i dalsze badania) również inne maszyny konstruowane poza PZL – np. Aero AT-3, DEKO-9 Magic, I-23, Sky Cruiser.