Etymologia Gypaetus (Gypaetos, Gypeatos, Gypeatus, Gypetos, Grypaetus): gupaietos (od zniekształconego ὑπαιετος hupaietos) „orzeł” lub „sęp”, od γυψ gups, γυπος gupos „sęp” (por. ὑπο hupo „podobny”); αετος aetos „orzeł”. Gyptus: gr. γυψ gups, γυπος gupos „sęp”. Phene: gr. φηνη phēnē „sęp, orłosęp”. Harpe: gr. ἁρπη harpē „nieznany, prawdopodobnie mityczny ptak”. Gupista : gr. γυψ gups, γυπος gupos „sęp”. barbatus: „brodaty”, od barba „broda”. aureus: łac. aureus „złoty”, od aurum „złoto”. hemachalanus: nowołac. Hemachala „Himachal”, Himalaje, od sanskryckiego hima „śnieg”; acala „góra”. meridionalis: łac. meridionalis „południowy”, od meridies „południe”. altaicus: Ałtaj (), Azja Środkowa, na granicy Kazachstanu, zachodniej Mongolii i północno-zachodnich Chin.
Morfologia Wygląd Samice większe od samców, lecz obie płci ubarwione jednakowo. Dorosłe osobniki mają woskówkę porośniętą czarnymi piórami, tworzącymi bródkę. Ciemne są również pióra na boku głowy w okolicy oka. Grzbiet i ogon czarnobrązowy z jasnymi kreskami. Reszta ciała biała, pokryta rdzawym nalotem, jedynie na piersi czarny znak przypominający literę „V”. Rdzawe zabarwienie wywołane jest wydzieliną z gruczołu kuprowego, zatem natężenie nalotu jest zmienne. Podgatunek G. b. meridionalis różni się od G. b.