Michał Trzeciak miał dziewięcioro dzieci, z których troje umarło w młodym wieku. Swój spory majątek w dobrach ziemskich, czy też w gotówce, rozdzielił między pozostałych przy życiu synów i córki.
Adampol dostał się we wianie jednej z córek Michała Trzeciaka – Michalinie (1828-1879), zamężnej z Romanem Suszczańskim-Proskurą h. Krzyżostrzał. Zarówno Trzeciakowie, jak Suszczańscy-Proskurowie pretendowali do tytułu kniaziowskiego. Roman Proskura, do którego przodków miała należeć niegdyś Proskurowszczyzna (Płoskirowszczyzna), spokrewniony blisko ze słynnym Sadykiem Paszą Michałem Czajkowskim, był ostatnim męskim przedstawicielem swego rodu. Z tego powodu Adampol jako posag córki Romana i Michaliny Suszczańskich-Proskurów – Olimpii, przeszedł do rodziny jej męża, Władysława Czarkowskiego h. Abdank. Ponieważ także i Czarkowscy nie mieli syna, Adampol znalazł się w końcu w posiadaniu ich jedynej córki Idalii, żony Kazimierza Lubicz-Zaleskiego, ostatniej właścicielki tych dóbr, zajmujących w 1914 r. powierzchnię 393 dziesięcin ziemi.