Na notację wokalną składały się 24 litery alfabetu jońskiego, używane w jednej tylko pozycji. Notacja ta opierała się na grupach trzyliterowych. Każda taka grupa odnosiła się do jednego dźwięku, przy czym ostatnia litera w grupie wskazywała dźwięk podstawowy, a zmiana położenia znaku przy dźwięku określała jego podwyższenie lub zmianę enharmoniczną.

Notację grecką odczytał Bellerman dopiero w 1847. Największy wkład w badanie notacji greckiej miał niemiecki muzykolog Kurt Sachs.

Bibliografia Małgorzata Kowalska ABC historii muzyki Józef Chomiński, Krystyna Wilkowska-Chomińska, Historia muzyki Martin Litchfield West, Muzyka starożytnej Grecji John Gray Landels, Muzyka starożytnej Grecji i Rzymu

Kategoria:Teoria muzyki