Wojskowe Więzienie Śledcze Nr 7 (W.W.Śl. Nr VII, Wojsk. Więź. Śl. Nr 7) – jednostka organizacyjna służby sprawiedliwości Wojska Polskiego II RP łącząca w sobie funkcje aresztu śledczego i zakładu karnego.
Historia więzienia Jednostka zorganizowana została w garnizonie Poznań, w byłym pruskim więzieniu wojskowym przy ulicy Wały Jagiellończyka 7Do 15 listopada 1919 roku - Wały Grolmana (niem. Grolmannwall) od nazwiska pruskiego generała piechoty Karla von Grolmana. naprzeciwko Reduty PrzemysławaWcześniej Fort Grolmana, a od 16 marca 1931 roku - Fort Generała Kazimierza Grudzielskiego., w której mieścił się Wojskowy Sąd Okręgowy Nr VII i Prokuratura przy Wojskowym Sądzie Okręgowym Nr VII.
Więzienie przeznaczone dla 600 więźniów służyło do przetrzymywania zatrzymanych lub aresztowanych, na czas trwania dochodzeń lub śledztw oraz do odbywania orzeczonych przez Wojskowy Sąd Okręgowy Nr VII kar aresztu i kar więzienia do 3 miesięcy. Komendant więzienia podlegał dowódcy Okręgu Korpusu Nr VII, a w sprawach nadzoru penitencjarnego podlegał wojskowemu Prokuratorowi przy WSO VII.
Personel więzienia śledczego oraz więźniowie podlegali komendantowi więzienia. W stosunku do personelu, posiadał on prawa dowódcy batalionu.