Badania w zakresie archeometalurgii prowadził Yule we współpracy z Deutsches Bergbau-Museum (Niemieckie Muzeum Górnictwa) w Bochum.
Następnie prowadził on dokumentację wczesnohistorycznej twierdzy Sisupalgarh w stanie Orissa (Indie) przy użyciu skanera laserowego, radaru penetrującego i odbiornika GPS. Znalezisko z cmentarza epoki żelaza w Sankarjang/Orissa może być uważane za pierwszy instrument muzyczny Azji Południowej. W latach 2001–2004 dokumentował kolejne starożytne twierdze na terenie Indii, zwłaszcza w stanach Orissa i Chhattisgarh.
Od 1982 Yule interesował się archeologią sułtanatu Omanu. Jeden z jego projektów badawczych dotyczył datowanych na 3. tysiąclecie przed Chr. ok. 80 wież grobowych w Jaylah na wzgórzu Jebel Akhdar. Przedislamskie cmentarze w Samad al-Shan są źródłem wiedzy na temat czasów po narodzeniu Chrystusa w Omanie. Zawierają one artefakty z różnych okresów przedislamskich. Podczas kolejnego projektu Yule wraz z Gerdem Weisgerberem katalogizował i analizował znaleziska metalowe ze zbiorowego grobu okresu Umm an-Nar, największego zbioru przedmiotów (tzw. „skarbu”) z obszaru Bliskiego Wschodu, pochodzących w przeważającej części z okresu wczesnego żelaza.