Do Chin powrócił w 1969 roku, w czasie rewolucji kulturalnej. Od 1970 służył jako tłumacz Mao Zedonga. Między lipcem a listopadem 1971 roku był ambasadorem w Kanadzie i pierwszym stałym przedstawicielem Chin w ONZ. W 1971 roku prowadził tajne rozmowy z Henry Kissingerem. Po śmierci Mao został w 1976 roku ministrem spraw zagranicznych, a później wicepremierem. W 1979 roku nadzorował nawiązanie oficjalnych, dwustronnych stosunków dyplomatycznych ze Stanami Zjednoczonymi. Funkcję szefa MSZ sprawował do roku 1982, wycofał się z życia publicznego w 1992 roku.
Był żonaty, miał troje dzieci.
Przypisy
Kategoria:Ministrowie spraw zagranicznych Chińskiej Republiki Ludowej Kategoria:Ambasadorowie Chin w Kanadzie Kategoria:Chińscy komuniści Kategoria:Urodzeni w 1913 Kategoria:Zmarli w 2010