Od grudnia 1917 roku pełnił służbę w III Korpusie Polskim w Rosji. W dniach 24-25 lipca 1920 dowodził 1 Dywizją Litewsko-Białoruską w czasie bitwy pod Rosią. 15 września 1920 rokuPiotr Stawecki, Słownik biograficzny ... s. 194 podał, że przyjęcie do WP miało miejsce 8 maja 1920 roku. został przyjęty do Wojska Polskiego, z zatwierdzeniem posiadanego stopnia generała podporucznika, i przeniesiony do dyspozycji Naczelnego WodzaDziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 37 z 29.09.1920 r.. Następnie dowodził II Brygadą 1 Dywizji Litewsko-Białoruskiej, XIX Brygadą Piechoty, Obozem Warownym „Równe” i Centrum Wyszkolenia 2 Armii. 25 września 1921 roku wyznaczony został na stanowisko zastępcy dowódcy Okręgu Korpusu Nr I w Warszawie. W styczniu 1923 roku objął dowództwo Okręgu Korpusu Nr VIII w ToruniuDziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 6 z 20.01.1923 r..
Zmarł 9 listopada 1923 w Toruniu, a trzy dni później został pochowany na tamtejszym cmentarzu garnizonowymŻołnierz Wielkopolski Nr 26 z 28 listopada 1923 r., s. 36..