Mimo to zabudowania nie zaspokajały w pełni potrzeb mieszkańców i nie odpowiadały wymogom jakie narzucały ówczesne metody leczenia. W związku z tym magistrat miejski 1 września 1895 r. rozpoczął budowę nowego szpitala. W 1897 r. nowy szpital miejski zaczął funkcjonować, a stary zakończył swoją działalność 1 października tego roku. Budynek natomiast został przeznaczony na przytułek dla nieuleczalnie chorych. Znajdowała się tam wówczas Dyrekcja Inwestycji Miejskich, a obecnie mieści się Raciborskie Przedsiębiorstwo Inwestycyjne.
Architektura Budynek ma dwie kondygnacje. Nie posiada żadnych cech stylowych. Na parterze znajdowała się kuchnia, tzw. izba cierpień (niem. Leidenkammer), 3 większe i jedna mniejsza izba. Na piętrze jedna z izb była przeznaczona dla mężczyzn, druga dla kobiet, a w kolejnych dwóch mieszkał gospodarz. Na piętrze było miejsce dla 12 chorych, a na parterze dla 6. Budynek nakryty jest dwuspadowym dachem, a na jego kalenicy znajduje się ośmioboczna wieżyczka z latarnią, którą wieńczy baniasty hełm.
We wnętrzu budynku, przy schodach prowadzących na piętro, znajduje się wmurowana w 1805 r. tablica z niemiecką sentencją:
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Budynki szpitali i zakładów opieki medycznej w Raciborzu