Wadą obiektu był brak zaplecza, w tym wyciągu dla zawodników.
W 1989 i 1995 roku obiekt ten był areną mistrzostw Polski seniorów w skokach narciarskich, w 1989 roku także miejscem zmagań o mistrzostwo Polski w kombinacji norweskiej. Dzięki homologacji Międzynarodowej Federacji Narciarskiej (FIS) na skoczni mogły być organizowane także zawody międzynarodowe. W 1989 i 1991 roku odbyły się tam konkursy Pucharu Europy w skokach narciarskich. W latach 90. XX wieku rozgrywano tam także zawody Pucharu Świata „B” w kombinacji norweskiej.
Skocznia nosiła imię Zdzisława Hryniewieckiego, mistrza Polski z 1959 roku, którego karierę zakończył poważny wypadek, do którego doszło podczas skoku. Patronat został nadany na podstawie wyników konkursu na nazwę skoczni, zorganizowanego przez dziennik „Sport”.
Ostatni rekord skoczni – 91 m – ustanowił reprezentant Słowacji Ladislav Sulír w oficjalnym treningu przed zawodami Pucharu Świata „B” w kombinacji norweskiej (1994).
Pod koniec lat 90. XX wieku skocznia popadła w ruinę i została przeznaczona do rozbiórki. Najazd skoczni uległ całkowitemu zniszczeniu w wyniku pożaru, do którego doszło 31 maja 2000 roku i nie został odbudowany.
Przypisy
Kategoria:Nieistniejące skocznie narciarskie w Polsce Kategoria:Obiekty sportowe w Szczyrku