W parku istnieją również liczne grupy krzewów ozdobnych oraz iglastych, kokorycz pełna, zawilec gajowy, zawilec żółty, czosnek niedźwiedzi, a także kwietniki, trawniki i łąki parkowe.
Osobliwością przyrodniczą parku jest ponad 20 okazów topoli czarnej, będących pozostałościami po rosnącym kiedyś na terenie parku nadodrzańskim lesie łęgowym. Obwody pni tych drzew mają od 4 do ponad 6 m, wysokością znacznie przekraczają 20 m, a najstarsze z nich liczą sobie ponad 200 lat. Nie cieszą się najlepszym stanem zdrowotnym – niektóre konary drzew są obłamane, pnie dziuplaste i wypróchniałe, a kora obłupana. Na części drzew spotkać można rzadko spotykane tumorzaste obrzęki.
Inną osobliwością parku jest egzemplarz dębu błotnego, rosnący niedaleko skrzyżowania ulic Zamkowej i Armii Krajowej, który w 1992 roku uchwałą Rady Miasta uznany został za pomnik przyrody. Wiek dębu określany jest na około 110 lat. Jego obwód wynosi 310 cm, pierśnica 98 cm, wysokość 16 m, a średnica korony 7 m. Stan zdrowotny drzewa jest zadowalający, aczkolwiek nie jest ono zachowane w całości – pozostała głównie kłoda i ok. 40% masy korony, brak jest partii wierzchołkowej, spowodowany złamaniem przewodnika oraz wykonaniem cięć redukcyjnych. Od strony południowej u nasady pnia znajduje się ubytek wgłębny o wymiarach 20 × 40 cm, uwidaczniający puste wnętrze drzewa.