W prawej części obrazu siedzi na ławce kobieta czytająca książkę. O tym, kim ona jest, świadczą umieszczone wokół atrybuty. Dzban na wodę, biały ręcznik oraz połyskujące szklane naczynie stojące na kominku symbolizują czystość i dziewiczość. W XV-wiecznej Europie były to przede wszystkim symbole Marii, ale także m.in. św. Barbary. Najważniejszym atrybutem św. Barbary, widocznym w tle za oknem, jest wieża, nawiązująca do jej uwięzienia przez własnego ojca Dioskura, poganina z Nikomedii w Bitynii lub w Heliopolis w Egipcie. Za odmowę zaparcia się wiary chrześcijańskiej Barbara została ścięta. Ten fakt ma symbolizować widoczny pod oknem kwiat, który początkowo był mylnie interpretowany jako lilia, symbol czystości. W rzeczywistości jest to mieczyk, który nawiązuje do narzędzia, którym ścięto św. Barbarę, czyli miecza. Usadowienie postaci Barbary również nawiązuje do przedstawienia znanego z ołtarza Mérode, co świadczy o wielkiej czci, jaką ją obdarzano.
Sufit ukazany jest odmiennie na każdym z paneli ołtarza, co może sprawiać wrażenie nieskładnej kompozycyjnie całości.