władzę nad Tuszetią przejęli królowie Kachetii.
thumb|left|Parsma, Tuszetia W trakcie niemieckiej inwazji na Związek Radziecki, w latach 1942-1943 wybuchło w Tuszetii niewielkie antyradzieckie powstanie, które wydaje się związane z podobnymi, lecz zakrojonymi na szerszą skalę, wydarzeniami w sąsiedniej Inguszetii.
Migracja do Kachetii W pierwszej połowie XIX w. wiele tuszeckich rodzin zaczęło przemieszczać się na południe i zasiedliło nisko położone pola na zachodnim krańcu Kachetii (Ziemia ta należała już do Tuszetów; przez wieki przetrzymywali na niej zimą stada. Nadano ją im w XVII w. w uznaniu za nieocenioną pomoc w pokonaniu perskiej armii w bitwie pod Bachtrioni w 1659 r.).
Jako pierwsi migrację podjęli Bacbowie. Było to spowodowane zniszczeniem jednej z ich najważniejszych wiosek przez osuwisko, które miało miejsce około roku 1830, i wybuchem zarazy. Później zaczęły się też przenosić pozostałe społeczności. Wiele tuszeckich rodzin prowadziło półkoczowniczy tryb życia: mężczyźni spędzali lato (a dokładniej okres od kwietnia do października), wypasając owce wysoko w górach, a zimą trzymali swoje stada w Kachetii.