Pracami budowlanymi kierował inż. Stanisław Domaszewski, zaś wykonywała je firma H. Prudowskiego z Grodna. Poszczególne części obiektu miały wysokość 10, 15 i 20 metrów, zaś grubość murów wynosiła od 69 cm na pierwszej kondygnacji do 55 cm na wyższych kondygnacjach. Główna część budynku miała pełnić funkcje reprezentacyjne i towarzyskie – znalazła się w niej sala balowa o wysokości 7 metrów, czytelnia, hall, pokoje brydżowe i towarzyskie. Wszystkie pokoje miały wyjścia na półkoliste werandy z widokiem na jezioro i las. W centralnej części budynku znajdowała się wieża, w której miał zostać umieszczony zbiornik na wodę.
Kubatura obiektu wynosiła 12 tys. m³, zaś długość 130 metrów. W budynku znajdowały się sale towarzyskie, 80 pokojów mogących pomieścić 150 osób (40 pokojów mieszkalnych wyższej klasy i pokoje niższej klasy w części sportowej), biblioteka, łazienki, tarasy. Obok głównego gmachu znajdował się budynek z salami klubowymi, a także port i hangary na sprzęt wodny.
Przystań ośrodka wykonano w miejscu dawnego bagna pogłębionego na 1,8 metra, w którym następnie pluton saperów mostowych i elektrotechnicznych wbił pale pod pomosty przy użyciu kafara elektrycznego, zasilanego ze stacji zainstalowanej na miejscu.