Graficzną reprezentacją jest powtarzalny cykl czterech kroków: Wiedzę zdobywa się poprzez praktykę i doświadczenie. Pewne konkretne doświadczenie skłania do rozumnej obserwacji. Ta refleksja powoduje tworzenie abstrakcyjnych reguł generalizujących, służących nie tyle do opisania danego konkretnego zdarzenia, ale wszystkich jemu podobnych. Powstała w ten sposób wiedza jest następnie weryfikowana przez aktywne eksperymenty – czyli sprawdzenie nowego pomysłu w praktyce, co prowadzi do powstania nowych doświadczeń i cykl zaczyna się od początku. Model ten zakłada, że wiedzę zdobywa się głównie poprzez praktykę, i za to bywa najczęściej krytykowany. Pomimo umniejszania wagi uczenia teoretycznego i uczenia z samoistnego wyboru, stanowi fundament większości teorii zarządzania wiedzą i organizacji uczącej się.
Wybrane publikacje Kolba: 2013. Inwentarz stylu uczenia się Kolba: Zeszyt ćwiczeń LSI. HayGroup. 2012. Teoria uczenia się przez doświadczenie. W: Encyclopaedia of the Sciences of Learning (s. 1215-1219). Springer US. 2011. Inwentarz stylu uczenia się Kolba 4.0. Hay Group. 2010. Uczyć się, aby się bawić, bawić się, aby się uczyć: studium przypadku przestrzeni uczenia się ludycznego. Journal of Organizational Change Management. 2009.