W celu obrony stacji kolejowej został skierowany pododdział oficerski, zaś główne siły esauła W. M. Czerniecowa zajęły pozycje obronne w stanicy Lichaja. Były to sotnia por. Kuroczkina, sotnia esauła Bryłkina i sotnia sztabsrtm. Inoziemcewa. Esauł W. M. Czerniecow postanowił zająć stanicę Kamienskaja, leżącą na północ od Lichoj, aby odciągnąć oddziały bolszewickie. W połowie drogi doszło do starcia z przeciwnikiem. Oddziały Kozaków dońskich, znajdujące się w składzie wojsk bolszewickich, powstrzymały się od walki, co doprowadziło bolszewików do odwrotu. Następnego dnia partyzanci bez walki zajęli stanicę Kamienskaja. Ochotnicy utworzyli kolejną sotnię, zaś b. oficerowie kozaccy sformowali drużynę. Rozkazem atamana gen. A. M. Kaledina esauł W. M. Czerniecow został awansowany do stopnia pułkownika. Kolejny bój miał miejsce po drodze do stanicy Głubokaja. Bolszewicy zaatakowali partyzantów od tył, ale zostali rozgromieni. Stracili ponad 100 zabitych, głównie z 3 Moskiewskiego Pułku Czerwonych. Partyzanci zdobyli wagon kolejowy z pociskami artyleryjskimi i 12 karabinami maszynowymi. Ranny został por. Kuroczkin, pełniący faktycznie funkcję zastępcy płk. W. M. Czerniecowa. Po dojściu pod Głubokoj 21 stycznia doszło do walki, w wyniku której partyzanci zostali zmuszeni do odwrotu w kierunku Kamienskoj.