20 czerwca 2012 podał się do dymisji. Nowym ministrem sprawiedliwości został Jānis Bordāns. W lipcu 2012 ponownie objął mandat poselski.
Pełnił funkcję wiceprzewodniczącego TB/LNNK, następnie zaś koalicyjnego ugrupowania Zjednoczenie Narodowe „Wszystko dla Łotwy!” – TB/LNNK. W 2011, po jego przekształceniu w jednolitą partię, został jednym z dwóch (obok Raivisa Dzintarsa) współprzewodniczących tej formacji, pełniąc tę funkcję do 2017.
21 sierpnia 2014 Sejm zatwierdził go po raz kolejny na stanowisku ministra sprawiedliwości, tym razem w pierwszym rządzie Laimdoty Straujumy. W wyborach w 2014 uzyskał reelekcję do Sejmu XII kadencji z listy narodowców. Nie wszedł w skład drugiego rządu dotychczasowej premier, kończąc urzędowanie 5 listopada tegoż roku. Kontynuował działalność dydaktyczną na Uniwersytecie Łotwy oraz praktykę adwokacką, został doradcą ministra kultury. W 2021 wybrany na radnego gminy Talsi (reelekcja w 2025).
Żonaty, ma dwoje dzieci.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Łotewscy ministrowie sprawiedliwości Kategoria:Łotewscy prawnicy Kategoria:Politycy TB/LNNK Kategoria:Politycy VL!–TB/LNNK Kategoria:Posłowie do Saeimy Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Łotwy w Rydze Kategoria:Ludzie urodzeni w Rydze Kategoria:Urodzeni w 1970