Centrum Wyszkolenia Pancernego i Technicznego – szkolna jednostka pancerna Polskich Sił Zbrojnych.
Centrum Wyszkolenia Broni Pancernej W lutym 1940 sformowano we Francji Centrum Wyszkolenia Broni Pancernej z miejscem postoju w Serignan. Centrum szkoliło oficerów i podoficerów 10 Brygady Kawalerii. W końcu maja 1940 rozwiązano kursy, a uczniowie skierowani zostali do macierzystych pododdziałów.
Komenda centrum
Komendant – ppłk Stanisław Gliński zastępca komendanta – mjr dypl. Antoni Korczyński dyrektor nauk – mjr January Suchodolski
Po klęsce Francji centrum ewakuowano do Wielkiej Brytanii i dyslokowano początkowo w w Szkocji. Jednak dopiero po przeniesieniu oddziałów pancernych do Blairgowrie Centrum wznowiło swoją działalność. Komendantem został ppłk dypl. Antoni Korczyński. Szkolenie obejmowało początkowo kursy samochodowe i kursy mechaników. Kurs trwał 6 tygodni. Szkolono 50 oficerów i 150 szeregowych, kursy te były zorganizowane w Cupar w Szkocji w ramach Szkoły Kierowców dla innych rodzajów broni i służb. Szkoła Kierowców była przenoszona do , Kirkcaldy i na koniec do Alloa, gdzie stacjonował do rozwiązania w 1947. W latach 1941-1942 Centrum zostało przeniesione do Kirriemuir i Forfar. W czasie stacjonowania w tych miejscach komendantem został ponownie ppłk Stanisław Gliński.