Hodowane były do udziału w polowaniach głównie na kaczki i słonki.
220px|thumb|Wyżeł włoski szorstkowłosy na międzynarodowej wystawie psów rasowych w Katowicach – Spodku. Oprócz południowych rejonów Tyrolu dawny typ Spinone występował także w Karyntii, Krainie, Bośni i Hercegowinie oraz na obszarze Krasu. W XVII i XVIII wieku wyżły te trafiły do Francji, gdzie mieszano je z barbetami oraz z psami gończymi.
Wygląd Budowa Włoski wyżeł szorstkowłosy ma ciało w formacie prostokątnym, o dobrze rozwiniętej muskulaturze.
Szata Według wzorca rasy "sierść jest sztywna, szorstka, ściśnięta i raczej położona, nie występuje podszerstek".
Umaszczenie Spotykane u tych wyżłów rodzaje umaszczenia to: czysto białe biało-brązowe biało-pomarańczowe białe nakrapiane (dereszowate) pomarańczowo lub kasztanowo
Użytkowość Wyżeł włoski szorstkowłosy jest wszechstronnym psem myśliwskim. Jest wytrzymały w pracy, sprawdza się jako aporter, także na terenach bagnistych.
Przypisy
Bibliografia
Eva-Maria Krämer "Rasy psów", Oficyna Wydawnicza MULTICO, Warszawa 2003
Linki zewnętrzne Wyżeł włoski szorstkowłosy – opis rasy w Atlasie Psów
Kategoria:Rasy psów Kategoria:Wyżły kontynentalne