trójskok – 11,47 (31 lipca 1921, Warszawa).

W czasie wojny z bolszewikami walczył w szeregach 214 pułku ułanów. Dowodził plutonem w 4 szwadronie. Wyróżnił się 12 września 1920 roku w walkach pod Zaglinkami, w czasie których został ciężko ranny w nogę. Za udział w walkach tego pułku został odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari.

Ukończył studia ekonomiczne na Uniwersytecie Poznańskim. Pracował jako księgarz – jeden z dyrektorów w rodzinnej firmie Gebethner i Wolff – oraz redaktor w Tygodniku Ilustrowanym i miesięczniku Naokoło Świata. Od kwietnia 1934 do kwietnia 1939 roku był wiceprezesem i członkiem prezydium Związku Księgarzy Polskich.

Do stopnia porucznika awansował ze starszeństwem z 2 stycznia 1932 roku w korpusie oficerów rezerwy kawalerii. W 1934 roku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III. Posiadał przydział w rezerwie do 24 pułku ułanów w Kraśniku.

Walczył w kampanii wrześniowej. Po klęsce przedostał się do Francji i Wielkiej Brytanii, gdzie pozostawał wciąż w 24 pułku ułanów. Od listopada 1943 odszedł z pułku ze względu na ograniczenia wiekowe w I rzutowych jednostkach bojowych, do Kwatery Głównej 16 Samodzielnej Brygady Pancernej.