Pierwsza edycja z 1932 stała się później oficjalnym słownikiem Instytutu.
W wyniku swoich publikacji językoznawczych w ciągu dekady 1920–30 cieszył się stale rosnącym naukowym prestiżem, który doprowadził go objęcia funkcji przewodniczącego Uniwersytetu Barcelońskiego (1932). Wkrótce potem, gdy uniwersytet stał się autonomiczny, został prezesem rady naukowej (1933). W tym czasie stał się bardzo popularną osobą w kraju.
W 1934 roku został aresztowany. W 1939 wyemigrował do Francji. Mieszkał w Paryżu, następnie w Montpellier i Prades. W 1946 przewodniczył konkursowi literackiemu. Uniwersytet Toulouse nadał mu tytuł doktora honoris causa, a członkowie Catalan Society of Historical Studies uczynili Fabrę honorowym przewodniczącym.
Jego imię nosi Uniwersytet Pompeu Fabry w Barcelonie oraz otwarta w 2010 roku stacja metra Badalona Pompeu Fabra.
Bibliografia
Kategoria:Hiszpańscy językoznawcy Kategoria:Katalończycy Kategoria:Ludzie urodzeni w Barcelonie Kategoria:Członkowie PEN Clubu Kategoria:Urodzeni w 1868 Kategoria:Zmarli w 1948 Kategoria:Język kataloński