W 1452 r. Andrzej z Sadowia, doktor dekretów, rektor kościoła w Irządzach dokonał ugody z Janem Pukarzowskim. Wizyta Kaźmierskiego świadczy, że pleban posiadał trzy staje pola, oraz czynsz z karczmy wartości 20 florenów rocznie. Jus tabernae przysługiwało mu od 1363 r. W 1475 r. Stefan Światopełk, do którego należała w tym czasie Słupia, zapisał kościołowi na dobrach Mysłowice 6 grzywien oprócz zapisów z 1475 i 1487 r. Światopełka, chorążego przemyskiego. W 1515 r. Mikołaj Wierzbięta, dziedzic Wilkowa, zapisał brzeg rzeki Krtyni na sadzawkę dla plebana. W połowie XV wieku stał w Irządzach murowany kościół parafialny, zbudowany przez Świętopełka herbu Lis. Ten sam Świętopełk, wojewoda łęczycki, który w 1310 r. za zgodą swych synów Klemensa i Stefana, darował wieś Raków klasztorowi Cystersów w Jędrzejowie, co podaje w Herbach Rycerskich Polski B. Paprocki. Irządze za czasów Jana Długosza były stolicą dekanatu (decanatus nunc de Lelovia). Dziedzicem wsi był Stefan Światopełk. Część wsi należała do Jana Pukarzowskiego herbu Śreniawa. Mikołajewice posiadał Światopełk. Wilgosze, Wygiełzów, Zawartkę posiadał Pukarzowski.