Bankowość W latach 1992–1994 wniósł znaczący wkład w tworzenie Polskiego Banku Rozwoju, zaś w 1994 roku jako specjalny wysłannik NBP został przewodniczącym Zarządu Komisarycznego w Banku Posnania, który upadł w związku z machinacjami finansowymi jego właścicieli, związanych z Elektromisem i Mariuszem Świtalskim.

Był również odpowiedzialny za inną głośną likwidację w sektorze bankowym: w 1999 roku został przewodniczącym Zarządu Komisarycznego w Banku Staropolskim, doprowadzonym do bankructwa przez biznesmena Piotra Bykowskiego. Według raportu „Polityki” z maja 2000 roku, występował tam jako zaufany współpracownik Zygmunta Solorza.

W następnych latach Cieśla zasiadał w zarządach i radach nadzorczych kilku innych instytucji (m.in. Invest-Bank S.A. oraz TUŻ Polisa Życie S.A.), a zarazem rozpoczął prowadzenie kancelarii prawnej. Zarówno w swojej praktyce menadżerskiej, jak i prawniczej, specjalizuje się m.in. w zagadnieniach związanych z informatyką – w początkach lat 2000 uznawany był wręcz za pioniera innowacyjnych rozwiązań w sektorze finansowym.. W latach 2004–2011 związany z Grupą Polsat jako doradca prezesa zarządu.