Ostatecznie rozwiedziony w 1934 z E. Palmer, poślubił w 1940 Annę Karamani. Gorliwy kult antyku i namiętnie wyznawany orficki mistycyzm oddalały go od realnego życia i problemów współczesności aż do czasu wojny i okupacji. Odegrał wówczas istotną rolę w intelektualnym ruchu oporu po stronie lewicy, co zaciążyło na dalszym jego życiu po wojnie. Po burzliwych wydarzeniach 1944 roku (kryzys uwydatniający ostre podziały polityczne wraz z początkiem wewnętrznego konfliktu zbrojnego) był rzecznikiem zgody narodowej i rządów demokratycznych dla dobra ojczyzny.
Twórczość Wiersze w stylu neoromantycznym zaczął pisać już jako 15-letni. W 1907 zadebiutował zbiorem poezji lirycznej zatytułowanym Jasnowidzący (Ο Αλαφροΐσκιωτος). W okresie międzywojennym był twórcą ezoterycznej idei wskrzeszenia igrzysk starożytnych w Delfach, mającej na celu duchowe zbratanie ludzkości.