Tu stykała się z granicą tureckiego lenna – Chanatem Krymskim. Biegła następnie w kierunku południowo-wschodnim przez Dzikie Pola do Dniepru (Tawań), potem na północ Dnieprem, następnie łukiem przez Zaporoże do miejsca styku z Rosją na Szlaku Murawskim. Taki przebieg granicy został potwierdzony pokojem w Chocimiu w 1621 roku. Wcześniej (XV-XVI w.) granica ta była kwestionowana przez obie strony. Zdaniem rządu polskiego całe pobrzeże czarnomorskie między Dniestrem i Dnieprem historycznie należało do Wielkiego Księstwa Litewskiego (a później Rzeczypospolitej) i jedynie chcąc zachować dobrosąsiedzkie stosunki z sułtanami osmańskimi „godzono się" na korzystanie przez Tatarów z tamtejszych pastwisk. Z kolei władze osmańskie twierdziły, że do Turcji należą Dzikie Pola na wschód od Sawrania i zlewiska Bohu (Ak su) z Siniuchą aż do Żółtych Wód (Sary su), tj. lewego dopływu Ingulca i wzdłuż jego biegu do Dniepru i Czarnego Morza, na zachód zaś do Sawrania granica biegnie w kierunku Degirmen Deresi (rz. Murachfa) aż do Dniestru (Turla).