Zainteresowania naukowe Marii Gołaszewskiej skupiały się na estetyce, aksjologii ogólnej oraz antropologii filozoficznej. Wychodząc od fenomenologii w ujęciu Romana Ingardena i odchodząc od idealizmu typu platońskiego poszła w kierunku poszukiwania syntezy myślenia teoretycznego oraz doświadczenia zmysłowego i wewnętrznego. Wniosła istotny wkład w teorie wartości estetycznych.
Napisała ponad 20 książek i około 160 artykułów naukowych i popularnonaukowych wydanych po polsku i w innych językachWykaz publikacji M. Gołaszewskiej w Katalogu Biblioteki Narodowej w Warszawie.. W latach 1971–1996 była redaktorką Małej Biblioteki Estetyki (40 tomów) oraz inicjatorką i redaktorką serii Estetyka w świecie (pięć tomów wydanych w latach 1985–1996).
Jej starania doprowadziły do powołania w 1981 roku Zakładu Estetyki w Instytucie Filozofii UJ. Instytutem tym kierowała przez 15 lat do czasu przejścia na emeryturę w 1996 roku. Była organizatorką corocznych ogólnopolskich seminariów estetycznych (odbywających się corocznie od roku 1971) i międzynarodowych konferencji estetycznych mających miejsce co parę lat.