Dopiero po 1956 r. pojawiła się możliwość wyjazdu członków klubu za granicę. W 1956 r. Andrzej Wilczkowski i Bogna Wiśniewska weszli na Elbrus, w 1957 Andrzej Wilczkowski zdobył Aiguille Verte w Alpach, a Lech Utracki brał udział w czwartym wejściu granią Peuterey na Mont Blanc. W okresie tym klub rozpoczął też regularne kursy szkoleniowe w skałkach jurajskich.
W latach 60. XX w. członkowie klubu już regularnie wspinali się w Alpach i na Kaukazie, brali udział w wyprawie w góry Etiopii i w Atlas. Byli także aktywni w Tatrach i Jurze. Do grona najaktywniejszych wspinaczy dołączyli pierwsi wychowankowie klubu: Maciej Gryczyński i Jerzy Michalski, którzy mieli kilka osiągnięć sportowych w Alpach, a także Samuel Skierski, Marek Grochowski, Bogdan Mac, Andrzej Miller, Wojciech Jedliński i Andrzej Dworak, których działalność wspinaczkowa koncentrowała się w Tatrach. W 1963 r. Klub zorganizował swoją pierwszą wyprawę w Hindukusz, w ramach której zdobyto kilka dziewiczych dotąd 6- i 7-tysięczników. W okresie tym klub dorobił się stałej siedziby na ul. Wólczańskiej, oraz nadal kontynuował intensywną pracę szkoleniową.