764, język polski, .
Zazwyczaj końcówki elektrod umieszczane są w prawym przedsionku, prawej komorze i okolicy pęczka Hisa, ale o ich liczbie i położeniu decyduje rodzaj diagnozowanego zaburzenia rytmu. Następnie elektrody łączy się z elektrofizjologicznym systemem monitorującym. System ten ma możliwość wzmacniania, filtrowania oraz zapisu sygnałów elektrycznych zarejestrowanych w poszczególnych strukturach serca. Jest on ponadto podłączony do zewnętrznego stymulatora serca, z pomocą którego można przeprowadzać stymulację diagnostyczną.
U osób posiadających wszczepiony sztuczny rozrusznik serca, automatyczny defibrylator-kardiowerter lub stymulator resynchronizujący badanie elektrofizjologiczne można przeprowadzić za pomocą tych urządzeń, bez dodatkowego wprowadzania elektrod diagnostycznych.
Analiza wyniku badania Analiza zapisów wewnątrzsercowych uzyskanych w trakcie rytmu zatokowego pozwala na oszacowanie czasów przewodzenia w obrębie przedsionków, łącza przedsionkowo-komorowego i komór.