Treść Na dworze księcia Łazarza Hrebeljanovicia odbywa się uczta z okazji święta św. Amosa. W czasie wystawnego posiłku wstaje żona księcia, Milica, oznajmiając mężowi, że wstydzi się za niego, gdyż ten akumuluje bogactwa, zamiast, wzorem Nemaniczów, wznosić cerkwie i klasztory prawosławne. Słysząc jej słowa Łazarz oznajmia, że wkrótce wybuduje wspaniałą świątynię, Rawanicę, którą hojnie ozdobi drogimi kamieniami. Wszyscy zebrani wiwatują na cześć idei Łazarza. Tylko wojewoda Miloš Obilić wyraża zastrzeżenia co do jego planów: stwierdza, że już wkrótce Turcy mogą zaatakować ziemie serbskie, zburzyć istniejące na nich cerkwie, a drogie kamienie użyte dla ich ozdoby oddadzą swoim kobietom. Korzystniej będzie zatem, gdy Łazarz wzniesie monaster z kamienia, by mógł po wiek wieków służyć prawosławnym. Książę przychyla się do zdania wojewody.
Przypisy
Bibliografia A. Kamieńska, Wstęp, [w:] A. Kamieńska, Perły i kamienie. Wybór serbsko-chorwackiej poezji ludowej, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1967.
Kategoria:Serbskie pieśni ludowe