Wierzbicki, Ivo Andrić, Wiedza Powszechna, Warszawa 1966.

Treść Pieśń opisuje proces powstawania miasta Skadar, które miało być budowane nad rzeką Buną przez trzech braci Mrniawczewiczów: króla Wukaszyna, wojewodę Ugleszę i Gojka. Wysiłki na rzecz budowy miasta nie przynoszą efektów, gdyż to, co budowniczowie wznoszą w ciągu dnia, w nocy niszczy rusałka. Po czterech latach prac oznajmia ona, że miasto powstanie, jeśli budowniczowie zamurują w jego fundamentach dwoje bliźniąt o imionach Stoja i Stojan. Król Wukaszyn nakazuje swojemu słudze Desimirowi odnalezienie takich ludzi, jednak jego poszukiwania kończą się niepowodzeniem. Rusałka nakazuje wówczas zamurować w murach żonę jednego z trzech braci – tę, która następnego dnia pojawi się nad rzeką z posiłkiem dla budowniczych. Wukaszyn, Uglesza i Gojko przysięgają, że tak właśnie postąpią, zaś w wyborze ofiary zdadzą się na sąd boży, nie uprzedzając swoich żon o swojej decyzji. Jednak zarówno Wukaszyn, jak i Uglesza łamią obietnicę i nakazują żonom pozostać w domu. Nieświadoma woli rusałki żona Gojka udaje się natomiast na budowę i zostaje, mimo błagań, zamurowana żywcem w murze.