Kiedy Bailey dowiaduje się (przez Zacka) o tym, że jej chłopak ma inne plany na ferie wiosenne, zrywa z nim. Zack idzie za Codym do ośrodka badawczego. Chcąc zrobić wrażenie na pracownicy ośrodka badawczego, niechcący niszczy falochron łodzią podwodną, przez co Cody stracił staż i jednocześnie wyrzekł się brata. Doktor Spaulding, który jest właścicielem ośrodka badawczego, mówi braciom, że pomimo tego, iż Cody stracił staż, będą mogli wziąć udział w prowadzonym przez ośrodek Gemini Project projekcie, który zajmuje się relacjami między bliźniakami. Podczas pobytu na obozie Gemini Project, po zjedzeniu owoców od doktora Olsena – prowadzącego ów obóz – Zack i Cody odkrywają, że gdy jeden z nich poczuje ból, drugi odczuje dokładnie to samo. Zack i Cody dowiadują się, że doktor Olsen ma bardzo złe plany. Chce on połączyć mózgi bliźniaków. Próbują uciec, ale zostają schwytani przez armię innych już „połączonych” bliźniaków. Tymczasem pan Moseby (Phill Lewis) znajduje list Cody'ego i daje go Bailey. Czytając list, Bailey dowiaduje się, że Cody chciał uzyskać stypendium na Uniwersytet Yale i zrozumiała, że popełniła błąd, kłócąc się z chłopakiem. Bailey, London (Brenda Song) i Woody (Matthew Timmons) jadą do ośrodka badawczego, by znaleźć Cody'ego. Dowiadują się, że Cody został wyrzucony z ośrodka.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Nie ma to jak bliźniaki: Film · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.