Efektem było mianowanie Simsa inspektorem odpowiedzialnym za wprowadzenie na okrętach systemów kierowania ogniem, wzorowanych na rozwiązaniach stosowanych w Royal Navy. Pełnił tę funkcję do 1909 roku, będąc równocześnie obserwatorem podczas wojny rosyjsko-japońskiej w latach 1904−1905.
W 1910 roku po raz kolejny złamał zasady obowiązujące w US Navy, gdy podczas pobytu w Londynie wypowiedział się publicznie za bliskim współdziałaniem sił zbrojnych Stanów Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii w przypadku wybuchu konfliktu zbrojnego. Mimo to rok później został promowany do stopnia komandora i mianowany instruktorem w Naval War College w Newport. Po okresie służby liniowej, w 1916 roku awansował do stopnia kontradmirała. W marcu następnego roku został komendantem Naval War College.
Kilka dni po objęciu nowego stanowiska kontradmirał Sims został z rozkazu prezydenta Woodrowa Wilsona wysłany do Wielkiej Brytanii, aby omówić sposoby współdziałania obydwu flot po przystąpieniu Stanów Zjednoczonych do wojny. Proklamacja wojny 6 kwietnia 1917 roku zastała go w drodze do Europy. W maju, awansowany tymczasowo do stopnia wiceadmirała, został mianowany dowódcą sił US Navy na wodach europejskich.