na hełmie w koronie trzy pióra strusie, środkowe białe, skrajne czerwone.
Buttler III (odmiana hrabiowska)
Kasper Niesiecki opisuje też herb bliżej nieokreślonych angielskich Butlerów, który miał przedstawiać w polu błękitnym pięć zaostrzonych słupów złotych (sztachet). Herb taki, jako Butler c, zamieścił w Tablicach odmian herbowych Chrząński.
Historia herbu Najwcześniejsze wzmianki Juliusz Karol Ostrowski podaje, że herby Buttler I i II zasiliły poczet herbów polskich w XVII wieku. Według niego, herb opisywany jako Butler jest niewiadomego początku, zaś Buttler II pochodzi z Francji. Z kolei wersja wielopolowa, Buttler III, miała zostać zatwierdzona w Polsce indygenatem 23 listopada 1627 roku. Używający tego herbu Jakub Butler otrzymał też tytuł hrabiowski Świętego Cesarstwa Rzymskiego w roku 1651 z nowym, pięciopolowym herbem (Buttler III). Adam Boniecki precyzuje tę informację, pisząc, że herb pięciopolowy powstał dopiero na okazję nadania tytułu hrabiowskiego w 1651 roku (tzw. herb genealogiczny, służący za wywód szlachectwa na potrzeby nadania tytułu), co oznacza, że indygenat otrzymał Jakub Butler na herb z samym tylko koszem.