Po ponownym objęciu władzy na południowej Ukrainie przez bolszewików z oddziałów powstańczych utworzył Czarnomorskie Powstańcze Wojsko Kozackie, stając na jego czele. Został jednocześnie dowódcą jednego z najsilniejszych oddziałów Wojska. Bolszewikom udało się wprowadzić do niego swojego agenta Dmitrija Buźkę. Latem 1921 r. oddział S. Zabołotnego poniósł bardzo poważne straty. Atamanowi wraz z niewielką grupą podkomendnych, wśród których był D. Buźko, udało się wyrwać z okrążenia i ukryć w lasach. Jednakże napór oddziałów bolszewickich był tak duży, że ludzie S. Zabołotnego byli zmuszeni stale przemieszczać się, zmieniać miejsca ukrycia, unikać starć z wojskiem. Dzięki sieci agenturalnej w terenie bolszewikom udało się pomimo tego namierzyć powstańców. Został za nimi posłany tzw. oddział pościgowy, który zaatakował obozowisko powstańców. Ponownie udało się atamanowi i kilku powstańcom zbiec (znowu był wśród nich D. Buźko). Zimą 1921/1922 bolszewicy zastosowali nową taktykę, aby namierzyć atamana S. Zabołotnego, a mianowicie zaczęli rozstrzeliwać chłopów. W tej sytuacji 7 lutego 1922 r. sam wydał się on w ich ręce. 4 lipca został stracony.
Linki zewnętrzne Biografia atamana Semena Zabołotnego (jęz.