W 1963 otrzymał powołanie do zawodowej służby wojskowej, pracował w latach 1963–1964 jako lekarz 6. Pomorskiej Dywizji Powietrznodesantowej w Krakowie, a następnie w latach 1965–1970 jako kierownik Zakładu Anatomii Patologicznej 5 Wojskowego Szpitala Rejonowego w Krakowie. W latach 1968–1969 przebywał na stypendium Fundacji im. hr. Jakuba Potockiego w Paryżu. Po powrocie do kraju habilitował się (w 1969) w AM w Krakowie na temat ziarniniakowego zapalenia jąder. Od roku 1970 kierownik Katedry Patomorfologii WAM w Łodzi; w latach 1972–1976 był prodziekanem Wydziału Lekarskiego WAM, następnie od 1977 do 1980 jego dziekanem, a od 1980 do 1984 prorektorem ds. nauki i szkolenia WAM. W 1997 przeszedł w stan spoczynku w stopniu pułkownika.
Był prezesem Polskiego Towarzystwa Patologów (1983–1991) i Naczelnym Specjalistą Wojska Polskiego w dziedzinie patomorfologii (1986–1996). W latach 1976–2004 organizator, dyrektor, a od 2000 r. konsultant Centrum Egzaminów Medycznych, od 1995 r. był szefem zespołu przygotowującego testy egzaminów wstępnych do akademii medycznych;