W 1921 Wasilij ukończył przycerkiewną szkołę parafialną. Jako nastolatek początkowo pracował jako ładowacz i stolarz. Następnie został uczniem garbarskim i wkrótce potem podmajstrzym. W 1923 rozpoczął pracę „na czarno” w miejscowym kombinacie piekarniczym. Po ukończeniu szkoły dla młodzieży wiejskiej pracował jako konwojent pocztowy. W 1924 rozpoczął pracę jako górnik i wozak w kopalni im. Kalinina w Dniepropietrowsku. Od 1925 pracował jako robotnik leśny w rodzinnych Kościukowiczach; w 1927 został przewodniczącym komitetu robotniczego miejscowego kombinatu przemysłowo-leśnego.
Służba wojskowa W 1928 został powołany do odbycia służby wojskowej w Armii Czerwonej. W 1931 ukończył z wyróżnieniem Białoruską Szkołę Wojskową w Mińsku i został dowódcą plutonu ckm-ów w 99 pułku piechoty 33 Dywizji Piechoty w Mohylewie. Od 1933 dowódca plutonu, od 1934 zastępca dowódcy kompanii, od 1936 dowódca kompanii w swojej alma mater w Mińsku. W 1938 został dowódcą batalionu piechoty i szefem zwiadu w 8 Dywizji Piechoty im. Dzierżyńskiego w Białoruskim OW. Wraz z nią brał udział w agresji na Polskę we wrześniu 1939 i do grudnia tego toku stacjonował w Łomży. W czasie wojny radziecko-fińskiej dowodził wydzielonym batalionem strzelców narciarskich 8 Dywizji Piechoty. Od października 1940 dowódca 15 batalionu karnego w 3 pułku piechoty.