Habilitację w zakresie teologii duchowości otrzymał w 1997 na Papieskim Wydziale Teologicznym we Wrocławiu na podstawie rozprawy Miłosierdzie jako istotny element duchowości chrześcijańskiej. Studium z teologii życia wewnętrznego. W 2003 uzyskał tytuł naukowy profesora nauk teologicznych.
Pracował jako wikariusz w parafiach: Chrystusa Króla w Świnoujściu (1984–1985), św. Józefa w Szczecinie (1988–1989) i Najświętszej Maryi Panny Nieustającej Pomocy w Szczecinie (1990). W międzyczasie pełnił funkcje kapelana Szpitala Klinicznego nr 2 w Szczecinie (1988), duszpasterza akademickiego (1988–1989) i służył jako pomoc duszpasterska w Parafii św. Stanisława Kostki w Karnicach (1989). W 1991 był proboszczem Parafii św. Kazimierza w Szczecinie, a w latach 1991–1993 Parafii św. Brata Alberta w Szczecinie. W 1990 piastował stanowisko zastępcy dyrektora Diecezjalnego Domu Rekolekcyjnego. Od 1990 do 1991 był dyrektorem wydziału duszpasterskiego szczecińskiej kurii biskupiej. W 2009 został członkiem rady kapłańskiej i kolegium konsultorów archidiecezji szczecińsko-kamieńskiej. Był współorganizatorem I synodu metropolii szczecińsko-kamieńskiej.