Wraz z przekształceniem się miasta w komunę wieża stała się siedzibą podesty, a pod koniec średniowiecza, wraz z nadejściem rządów Republiki Weneckiej, używana była jako siedziba więzienia (patrie galere).
W międzyczasie, w pobliżu rozwinęło się centrum polityczno-administracyjne miasta - Piazza Vecchia, a także centrum religijne - Piazza del Duomo. Wieża Miejska stała się wtedy punktem odniesienia dla wszystkich mieszkańców. Kilka wieków później budowla ta została nabyta przez władze miasta, które umieściły tam dzwony. Oprócz odmierzania czasu miały one za zadanie zwoływać mieszkańców na zebrania, szczególnie w przypadku niebezpieczeństw.
W 1407 na wieży zamontowano zegar. Dolne arkady, z których jedna zasłonięta jest zegarem, zostały zbudowane po pożarze drewnianego dachu, który wybuchł 7 września 1486 na skutek fajerwerków z okazji święta Narodzenia Matki Bożej. Górny rząd arkad pochodzi z 1550. Zbudowano je po zniszczeniach spowodowanych przez piorun z 20 czerwca 1681. Ostateczny kształt i wysokość nadano budowli w 1860 przy okazji przebudowy dachu.