z powodu braku naturalnych pieczar w okolicach Błażenyka musiały być to pomieszczenia w skale wykute przez samych pustelników. Jedynym obiektem położonym w całości na powierzchni ziemi była drewniana cerkiew św. Mikołaja, w której odbywały się nabożeństwa dla członków wspólnoty.
Około połowy XIII w. wspólnota monastyczna w Błażenyku, podobnie jak wiele innych monasterów staroruskich, zmieniła swoją regułę na cenobityczną. Zakonnicy zaczęli również w większym stopniu angażować się w życie społeczne, spotykając się z mieszkańcami pobliskich wsi i udzielając im nauk duchowych. Klasztor istniał jeszcze w XVI w..
Moment, w którym monaster przestał funkcjonować, jest nieustalony. Jedyną pamiątką po nim była uznawana za cudotwórczą ikona św. Mikołaja, jaka do II wojny światowej znajdowała się w miejscowej cerkwi parafialnej pod tym samym wezwaniem. W II połowie XX wieku na miejscu klasztoru wzniesiony został pamiątkowy krzyż.
Przypisy
Bibliografia
Błażenyk Kategoria:Rejon turzyski Kategoria:Skity