Historia thumb|left|Mapa archipelagu z 1797 roku W latach 1267–1386 Wyspy Jońskie należały do Królestwa Sycylii. W 1386 roku podbiła je Republika Wenecka. W 1797 r. zostały włączone do Francji. W 1800 r. utworzono na nich Republikę Siedmiu Wysp pod protektoratem rosyjsko-tureckim. W 1807 r. zwrócono wyspy Francji (od 1809 r. znajdowały się w składzie Prowincji Iliryjskich). W 1810 r. archipelag przejęła pod kontrolę Wielka Brytania. W 1815 r. Wyspy Jońskie stały się niepodległą republiką pod częściowym protektoratem Wielkiej Brytanii. W 1864 r. Brytyjczycy scedowali terytorium republiki na rzecz Królestwa Grecji.
Podczas II wojny światowej, w latach 1940–1941 Królestwo Grecji zostało zaatakowane i podbite przez państwa Osi, a Wyspy Jońskie trafiły pod administrację Królestwa Włoch. Były okupowane przez nie do 1943 r., kiedy to kontrolę nad nimi przejęły nazistowskie Niemcy. Państwo to podczas swoich rządów na archipelagu deportowało wielowiekową społeczność żydowską z wyspy Korfu do obozów koncentracyjnych w północnej Europie. W 1944 r. Wyspy Jońskie zostały wyzwolone przez aliantów.
W latach 1946–1949 archipelag był teatrem działań związanych z grecką wojną domową. W 1953 r. wyspy Kefalinia, Zakintos i Itakę nawiedziło trzęsienie ziemi o magnitudzie 7,1, które zrównało z ziemią całe miasta i wsie.
Przypisy
* Kategoria:Wyspy Grecji