Po zjednoczeniu Niemiec startował w reprezentacji tego państwa. Zajął 4. miejsce w finale biegu na 1500 metrów na mistrzostwach świata w 1991 w Tokio, przegrywając brązowy medal na linii mety ze swym rodakiem Hauke Fuhlbrügge. Na igrzyskach olimpijskich w 1992 w Barcelonie był szósty. Wystąpił również na mistrzostwach świata w 1993 w Stuttgarcie, na mistrzostwach Europy w 1994 w Helsinkach i na mistrzostwach świata w 1995 w Gōteborgu, ale odpadał w przedbiegach. Do tej pory (czerwiec 2021) jest halowym rekordzistą Niemiec w biegu na 1000 metrów (2:17,09 5 lutego 1993 w Berlinie), a także w biegu na milę (3:53,74 1 marca 1994 w Karlsruhe)i w biegu na 2000 metrów (4:56,23 6 marca 1993 w Karlsruhe).
Herold był mistrzem NRD w biegu na 800 metrów w 1987 i 1989, a także mistrzem na 1500 metrów w latach 1987–1990 i wicemistrzem w 1986. W hali był mistrzem NRD na 1500 m w latach 1986, 1987 i 1990, a w biegu na 3000 m mistrzem w 1987 i wicemistrzem w 1988.
Po zjednoczeniu Niemiec był mistrzem tego państwa na 1500 m w latach 1991–1993 oraz brązowym medalistą w 1995, a w hali mistrzem w 1993 i 1994 i brązowym medalistą w 1995.