W 1991 podjął pracę w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Zakładzie Wychowania Plastycznego w Olsztynie na stanowisku starszego wykładowcy. W 1997 uzyskał stopień doktora na Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku, a w 2005 stopień doktora habilitowanego. W 2007 objął stanowisko profesora nadzwyczajnego Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie. W 2012 zakończył pracę na UWM. W 2013 powrócił do Warszawy, gdzie w pracowni przy ul. Brzeskiej 6 realizował cykliczne wystawy swoich prac. Wiele z nich publikował na własnej stronie internetowej.
Mieszkał i tworzył w Warszawie i Olsztynie. Miał żonę i syna. Był spokrewniony, przez swoją babkę Mariannę Skupniewicz, z architektem Zygmuntem Skupniewiczem i malarzem Norbertem Skupniewiczem. Pochowany na cmentarzu Powązki Wojskowe w Warszawie (kwatera K-11-45).
Twórczość left|thumb|Zapatrzeni z cyklu Wielki Świat, 1971 W latach 70. XX w. wprowadził technikę tapowania szablonów na płótnie farbą olejną i akrylową. Przy pomocy niewielkiej ilości znaków: profili ludzkich twarzy i przejrzystych kul, a czasem także zarysów dłoni i nieregularnych obłych kształtów, tzw.